Aesthesis at Glyfada, Greece

By: K-Studio

Η αναβίωση της ανάπτυξης των Αστέρια είναι ένα έργο μεγάλης ευθύνης, τόσο λόγω της φυσικής ομορφιάς της τοποθεσίας, όσο και λόγω της ιστορικής αξίας της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς της.

Τοποθετημένο σε έναν φυσικό όρμο, μόλις λίγα λεπτά από το κέντρο της Αθήνας, και όντας μέρος αυτού που αναφέρεται ως Αθηναϊκή Ριβιέρα, το οικόπεδο εκτείνεται σε ένα καταπράσινο παρθένο τοπίο και χιλιόμετρα παραλίας, συνθήκες που όλες μαζί το καθιστούν μοναδικό προορισμό.

Σχεδιάστηκε τη δεκαετία του 1950 ως προορισμός διακοπών, στο πλαίσιο ενός ευρύτερου σχεδίου επαναπροσδιορισμού της Ελλάδας από την Τράπεζα της Ελλάδος και τον Εθνικό Οργανισμό Τουρισμού. Τρεις νέοι τότε, νεωτεριστές αρχιτέκτονες, ο Βουρέκας, ο Δεκαβάλας και ο Γεωργιάδης, ορίστηκαν να σχεδιάσουν τις παραθαλάσσιες εγκαταστάσεις, τις καμπάνες και τα μπανγκαλόου που προσέλκυσαν με επιτυχία το τοπικό και διεθνές τζετ σετ.

Όταν η Nafsika ανέλαβε το δύσκολο έργο της αναβίωσης του Asteria, μαζί με την One&Only με όραμα την ανάπτυξη ενός νέου resort προορισμού, το συγκρότημα ήταν εν μέρει σε αχρηστία λόγω της πολυετούς έκθεσης στα στοιχεία της φύσης και της παραμέλησης.

Σχεδόν ως ένα νεύμα στην ιστορία του τόπου, 3 αρχιτεκτονικά γραφεία, A6A, AUDO και K-Studio ορίστηκαν να συνεργαστούν και να ενώσουν τις δυνάμεις τους με τους σχεδιαστές εσωτερικών χώρων Muza Lab, προκειμένου να γεφυρώσουν το κενό 60 ετών και να φέρουν τα Asteria στη σύγχρονη σκηνή.

Η πρόταση αποτίει φόρο τιμής και εμπνέεται από το αρχιτεκτονικό ήθος και την εφευρετικότητα του αρχικού έργου, ανταποκρινόμενη δημιουργικά στις σύγχρονες ανάγκες για ελάχιστο αποτύπωμα άνθρακα και συνειδητές κατασκευαστικές πρακτικές. Χρησιμοποιώντας την ίδια αρχιτεκτονική γλώσσα της ειλικρίνειας και της γυμνής ομορφιάς που συναντάμε στα υπάρχοντα μοντερνιστικά κτίρια, πατάμε στα ίχνη των αρχικών κατασκευών για να επαναχρησιμοποιήσουμε την ίδια τοπική πέτρα, συναρμολογημένη σε γραμμικούς τοίχους που συμπληρώνουν τις ανακαινισμένες ελαφρές ξύλινες κατασκευές. Η παλέτα περιλαμβάνει επίσης τοπικά ελληνικά μάρμαρα, γιορτάζοντας έτσι τα υλικά και τις τεχνικές που χρησιμοποιήθηκαν στην περιοχή από την αρχική της άνοδο.

Η συστηματική διάταξη των μονάδων μπανγκαλόου παρέχει μια όμορφη ενσωμάτωση της χαμηλής πυκνότητας, αρμονικής δόμησης, κρύβοντάς την από τη θέα μακριά στο τοπίο, επιτρέποντας στην τελευταία να πάρει την πρώτη θέση στη σύνθεση. Τα κτίρια συνδέονται περαιτέρω με το περιβάλλον τους, απλώνοντας τα στέγαστρα και τους τοίχους τους προς τα έξω, δημιουργώντας ενδιάμεσους χώρους προκειμένου να θολώσουν τα όρια μεταξύ εσωτερικής και εξωτερικής διαβίωσης.

Η αρχιτεκτονική εξυμνεί το δειλό αθηναϊκό κλίμα, αναδεικνύοντας ιδανικές ρυθμίσεις για να το απολαύσει κανείς: κάτω από τη σκιά μιας πέργκολας, με θέα τη θάλασσα, ανάμεσα στη μυρωδιά των πεύκων και τον ήχο των τζιτζικιών.